تا كي مي خواي منتظر شب باشي كه دوباره زل بزني به صفحه سرد مونيتور و فقط نگاهت به آيدي يه نفر باشه و همش دعا كني كه روشن باشه . با اينكه از قبل ميدوني امشبم مثل تموم شبهاي گذشته فقط بايد چشمهاي خواب رفته آدمك آيديشو ببيني و غرورت اجازه نده که درد و دلاتو براش آف بذاري؟
 
 
صفاي ما پا برهنه ها ميدوني چيه؟ اينه كه ريگي به كفشمون نيست.

 

 


uumof